Hoog water Plymouth

,,Ik hou 'm niet!" Miek zet zich schrap. Het grootzeil is gereefd (kleiner gemaakt) en we hebben zojuist de fok uitgerold, ook gereefd. We gaan flink schuin als de zeilen wind pakken, en dat is weer even wennen. Vooral omdat we tegen de wind in moeten en de golven en meter of vier hoog zijn. We zijn net de Plymouth Sound uitgevaren en gaan de zee op. Vlak langs een grote golfbreker met aan beide uiteinden vuurtorens en in het midden een groot rond fort. Het waait een stuk harder dan verwacht en voorspeld. Als we uit de beschutting van de golfbreker komen rollen er steile golven op ons af. We hadden wel een flinke deining verwacht, maar zo hoog?!? We zien de zee stuk slaan op de golfbreker naast ons.

,,Pas op die golf! Opsturen!!" Er nadert een veerboot, we varen in de vaargeul, precies waar de veerboot over vijf minuten, nee drie, ook zal zijn.. Te veel afvallen en we komen te dicht in de buurt van de rotsen van Penlee point rechts van ons, waar we de golven op stuk zien slaan. Veel dichterbij dan ons lief is. ,,Die Ferry komt recht op ons af!" Over de andere boeg varen (linksaf) is ook geen optie, want dan komen we helemaal voor die Ferry uit. De golven rollen hard op ons af, en omdat het nog niet heel diep is komen ze soms recht omhoog. Om ons heen en paar brekers, en zout water loopt over mijn rug. We moeten heel hoog aan de wind varen om uit het zeegat te komen. Maar dat schiet dus niet op. De boot wordt aan alle kanten opgetild en weer neergesmeten. En als we teveel afvallen (met de punt van de wind af) worden we platgedrukt en gaan we met de gangboorden en kajuitramen door het water. Op zich niks mis mee, maar de overgang is wat abrupt. Het waait 24 knopen, in vlagen 28. Dat is windkracht 5, maar het voelt als veel meer. Verderop op zee zijn de golven weliswaar hoog, het is er ook dieper, en dus komen ze niet zo onvoorspelbaar omhoog zetten als hier. Om daar te komen moeten we door deze wastobbe, maar echt lekker gaat het niet. De Ferry vraagt om een onmiddellijke beslissing. Ik rol het voorzeil weg en met de motor bij sturen we precies in de wind. Op die manier komen we niet te dicht bij de rotsen aan onze rechterhand en niet te dicht voor de reusachtige boeg van de ferry aan onze linkerhand.
Als de Ferry ons voorbij is gooien we het over de andere boeg. Linksaf dus, naar het Oosten. Even kijken of het water daar wat rustiger is. Dat blijkt te kloppen. We overwegen onze opties. De wind is veel harder dan voorspeld en bovendien is onze bestemming, Fowey, pal in de wind. Tegen deze zee opkruisen is niet heel erg fijn. Na een kwartiertje halve wind de zee op besluiten we dat we het morgen wel weer gaan proberen. We draaien om en surfen op de grote golven weer terug het zeegat in.


De Golfbreker van Plymouth bij rustig weer, een dag eerder.

Na 3 weken zeilen in licht weer is het even wennen als er flink wat wind staat. Vannacht is er een frontje over getrokken met veel regen en harde wind. De zee is daardoor ook flink opgestookt. De golven waar wij tegen opboksen hebben al een flink eind afgelegd, de oceaan is heel dichtbij. En zo kwam het dat de Blauwe Pinquin na een dagje Plymouth vertrok richting Fowey en dezelfde middag weer terug was in Plymouth. Balen? Welnee. We zijn niet op reis om iedereen te laten zien hoe stoer we zijn. We hebben een goede beslissing gemaakt. Hopelijk blijven we dat doen.

Ben