Het Blauwe Pinquin Bootpaspoort

"Hoe leuk zou het zijn als het bootpaspoort dat ik net op de computer in elkaar heb geflanst door meer zeilers gebruikt zou worden?"  Het begon in 2009 als een grap nadat we wel heel vaak aan allerlei (douane) beambten moesten uitleggen dat onze ICP bootregistratie écht het enige document was dat we hadden. Dat vodje, zoals wij het noemden, toen nog door de ANWB uitgegeven en tegenwoordig door het Watersportverbond, was toen al een slecht vormgegeven fluttig document, waar niet eens een foto van je boot opstond. Voor het gemak maakte Annemiek in Open Office een officieel uitziend document zonder enige officiële status. Maar wél met een foto van de boot en alle gegevens waar havenmeesters en douanebeambten over de hele wereld in zijn geïnteresseerd. Zaken zoals:

Bootnaam, type, lengte, breedte diepgang, type en serienummer motor,  naam eigenaar, thuishaven en vlag. 

Zo moeilijk was het niet om dat even op een rij te zetten. Het document heeft geen enkele status maar dat heeft het ICP ook niet. We printten het uit en plastificeerden het papiertje in een Portugese copyshop. Het documentje zette we ter download op onze website en de rest is geschiedenis. 13 jaar later varen er honderden boten mee rond en ondanks dat het (ik herhaal het nog maar eens) geen enkele officiële status heeft, geen nagemaakt officieel document is en je er ook geen enkel recht aan kunt ontlenen is het reuze handig gebleken. Niet alleen tijdens ons eigen wereldomzeiling, maar ook aan  boord van heel veel andere zeilers. 

Sinds een paar jaar is er nogal wat te doen over het ICP en is het in sommige gevallen slim om een officiële bootregistratie aan te vragen. Over deze problematiek lees je meer via deze link:   

Meer over ICP en bootregistratie op Zeilen.nl

Download hier de template voor het Blauwe Pinquin Bootpaspoort (credit: Annemiek Rutte) 

Lees hier instructies over hoe je het document kunt aanpassen.

Veel zeilplezier, en tot ziens op het water! 

Ben, Annemiek en Willem

Voorjaar 2017

Een nieuw seizoen...

Het is alweer en tijd gelden dat we hier iets schreven.
De Pinquin vaart gelukkig nog steeds. Vaak in en om het IJmeer, en zo af en toe wat verder. Ben heeft zijn droombaan gevonden en werkt voor het blad Zeilen, en Miek is tegenwoordig stralingsdeskundige! Willem switcht tussen brandweerman, houthakker en motorpolitieagent, afhankelijk van zijn gemoedstoestand.

We vinden het altijd leuk om mooie zeilende foto's van andere boten te maken, dus als je ons op het water gezien hebt en wij jou ook, is de kans aanwezig dat we een (mooie) foto van je hebben gemaakt.

Tot ziens op het water!
Ben, Miek en Willem

Vanuatu

Vanuatu ligt helemaal in puin.
Ons bezoek aan dit land was het hoogtepunt van onze wereldreis.  Cycloon Pam heeft het met de grond gelijk gemaakt. Volgens de laatste berichten zijn op een aantal eilanden alle inwoners dakloos geworden omdat alle huizen zijn weggewaaid. Er zijn windsnelheden gemeten van meer dan 260 km/h en er is onvoorstelbare verwoesting opgetreden.

Het Rode Kruis heeft Giro 6868 opengesteld voor een hulpactie voor Vanuatu

Doneer alsjeblieft hier:  https://doneer.rodekruis.nl/cycloon-vanuatu

Bonnie is gestolen

Het vaarseizoen zit er alweer bijna op, tijd voor een grote update. Er is genoeg te melden, dus dat gaan we in een paar etappes doen. Afgelopen winter hebben we de Pinquin extreem zwaar onder handen genomen. Het teakdek eraf, 2000 gaatjes opgevuld met epoxy en het dek helemaal opnieuw opgebouwd. Daarnaast nieuwe ramen, en toch ook maar een nieuw verfje over het hele exterieur. Als klap op de vuurpijl een nieuw voorstag met een nieuwe Furlex en iets later in het seizoen, een gloednieuwe Genua. We hebben tot juni op de kant gelegen, maar toen was de boot zo mooi dat we er wel vel mee moesten varen. Vanaf nu weer wat vaker een update, al was het alleen maar omdat we dan een goed excuus hebben om al onze Willem foto´s online te zetten:-)

Dit weekend kwamen we er trouwens achter dat onze geliefde bijboot Bonnie van het voordek is weg gestolen. Daar zijn we erg droevig over. Daarover dus meteen de volgende post!

groeten!
Ben, Miek en Willem

BONNIE DE BIJBOOT IS GESTOLEN!

LODESTAR 230 grijs met oranje, in groene hoes.

Ons geliefde werkpaardje, heeft alle wereldzeeën overleefd en is nu door een laffe dief van het voordek van de Blauwe Pinquin gestolen in haar thuishaven de Bruynzeelhaven in Zaandam,

Bootpaspoort

Nadat Ben's artikel 'bootpapieren' in de Zeilen is verschenen, hebben we meerdere emails ontvangen van zeilers die de foto in het Word-Document niet vervangen kregen. Dat Word bestand kan je HIER downloaden om zelf je eigen bootpaspoort te maken. Hierbij een kleine handleiding, waarmee het zeker moet lukken.

Om de foto te veranderen kan je als volgt te werk gaan:
R-muis klik op het 'paspoort'
Grouping -> ungroup
L-muis klik naast het 'paspoort'

delete foto Blauwe Pinquin
Insert -> foto van je Jacht
R-muis klik op de foto
Format Picture -> layout -> in front of text
(alles verschuift maar komt bij een juist formaat foto weer goed)
Grote aanpassen en evt bijsnijden tot een goed formaat

Om het watermerk NLD te krijgen, ga als volgt verder:
Schuif nu de foto iets naar rechts.
Als je goed kijkt zie je NLD (ter hoogte van de regel 'Eigenaar/Owner')
L-muis klik en dit vakje wordt zichtbaar
R-muis klik op de rand
Order -> Bring to front
Zet de foto weer terug op de goede plaats
Het 'watermerk' NLD staat in de linker onderhoek

Als de tekst 'Naam, bouwjaar, lengte, hoogte, eigenaar' achter de foto staat:
L-muis klik en dit vakje wordt zichtbaar
R-muis klik op de rand
Order -> Bring to front

Succes!

Goede jaarwisseling en een prachtig zeilseizoen voor 2014!

groeten Miek

Dat nemen ze je ooit weer af!

Hierbij een trots bericht. Eind oktober is het boek verschenen dat ik heb geschreven over onze drie jaar durende reis rond de wereld samen met Annemiek. Op onze zeilboot Blauwe Pinquin hebben we ruim 36.000 mijl gevaren en het boek is het verslag van onze avonturen. Ik hoop dat het ons gelukt is om te laten zien hoe mooi het kan zijn om op een bescheiden budget en met eenvoudige middelen de wereld te verkennen.



Het is geen zeilboek vol jargon maar vooral een spannend reisverhaal over een bereikbare droom. Volgens het blad 'Zeilen' leest het als een trein en daar ben ik natuurlijk erg trots op. Ik ben erg verguld met de vele positieve reacties die ik krijg, en het lijkt er steeds meer op dat het boek alle moeite van het schrijven waard was :-)

Vandaag verscheen een recensie in Zilt magazine die me erg raakte, en waarvan ik nog wel een paar weken boven de grond zweef:
'...Ben Rutte heeft een soepele schrijfstijl en houdt er in zijn boek flink de vaart in. Gecombineerd
met zijn gevoel voor humor en relativiteit, zorgt dat voor een verhaal dat je in een ruk uitleest. Het boek is geen bundeling van internetverslagen maar een reisverhaal in de traditie van de bekende titels uit de zeilbibliotheek. Maar het grote verschil is dat Ben Rutte de vorm van die klassiekers op een uitstekende manier heeft vertaald naar de huidige tijd. Met als ultieme beloning dat ook hij weer de dromen van volgende generaties zeilers zal voeden. '

Het boek heet: Dat nemen ze je nooit meer af – ISBN 9789064105760 – en het kost € 14,95, wat gezien de omvang en het pakkende karakter echt een koopje is, en misschien is het wel een erg leuk Sinterklaas- of Kerstcadeau!

Wil je een gesigneerd exemplaar kopen? Stuur me dan een mailtje: blauwepinquin(at)gmail.com

KOPEN?!
Je kunt het boek overal in de boekhandel bestellen, maar bijvoorbeeld ook HIER,HIER
of,HIER

Ze zien je natuurlijk ook graag komen bij de échte nautische boekhandel zoals Datema of L.J. Harri.

Hier ook nog een filmpje van de boekpresentatie:




Onze fifteen minutes of fame in het Haarlems Dagblad vind je HIER

groet,
Ben

Boekpresentatie 25 oktober 16.00h Grote Houtstraat 153 Haarlem

Binnenkort in dit theater!

Willem is aan boord

Covermodel

Vandaag verscheen het laatste artikel van een lange reeks Blauwe Pinquin avonturen in het blad Zeilen. Als klap op de vuurpijl staan we ook nog op de voorkant! Daar zijn we best trots op en het is een mooie afsluiting van onze reisverslagen in het blad. Ben is nu heel druk met een boek over onze avonturen aan boord dat hopelijk in het najaar verschijnt.

De bemanningslijst van Blauwe Pinquin kan elk moment worden uitgebreid. We zijn neergestreken in Haarlem, waar deze heugelijke gebeurtenis in spanning wordt afgewacht. Over hoe we de draad van het leven aan de wal weer hebben opgepakt zullen we hier binnenkort wat meer vertellen.

groet,
Ben en Miek

Thuiskomen

Tevreden koeien staren ons na als we door de polder tussen Haarlem en Amsterdam fietsen. Het gras ruikt vertrouwd, we zijn weer thuis. Als is thuis een raar begrip want na drie jaar zeilen en wonen op de Pinquin is onze boot al lang ons varende huis geworden. We kijken onze ogen uit en fietsen de eerste weken dagenlang door stad en land. Het is fantastisch om iedereen weer te zien, het is prachtig weer en we wonen nog lekker aan boord.

Nederland is tijdens onze afwezigheid helemaal afgebouwd. Het is klaar, en dat is heel handig, want wij hebben de bijbehorende bouwputten helemaal gemist. Zo zijn er bijvoorbeeld allemaal stroken snelweg bijgekomen en op de meest geweldige plekken staan nieuwe gebouwen te huur. De skyline van Amsterdam is verrijkt met een heel cool museum langs het IJ, er is een tunnel onder Utrecht door, je mag overal 130 op de snelweg, en er zijn honderden Bekende Nederlanders bijgekomen die we nog niet kennen. We lezen de krant met een kopje filterkoffie, kopen nieuwe sokken bij de HEMA en eten vers Turks brood met chocoladehagelslag. We hebben ons laten strikken om de catering te doen van een heel leuk festival, en hebben daar voor 800 man pannenkoeken en frietjes gebakken en heel veel lol getrapt.

We vervelen ons in het geheel niet. Miek is net terug van een weekje vrijwilligen als begeleider op een vakantiekamp voor verstandelijk gehandicapten bij Bosjuweel. En nu liggen we dus met onze boot op de HISWA te water, de grootste drijvende bootshow van de lage landen. De Victoire 34 is gekozen tot boot van het jaar door de lezers van het blad Zeilen, wij liggen op de bootshow als varend voorbeeld. Dat is nog veel leuker dan we gedacht hadden. De hele dag lopen er honderden mensen langs en iedereen maakt een praatje. We liggen tussen glimmende nieuwe jachten wel een beetje uit de toon. De Pinquin glimt dan wel niet maar, ze heeft zichzelf al wel bewezen. En dat geldt nog lang niet voor al dat nieuwe glimmende spul wat hier te koop ligt.

Nu is de fase aangebroken dat er weer geld op de plank moet komen. Dat is weer een nieuw avontuur. We snuffelen rond op de markt voor betaalde arbeid en hopelijk komt daar binnenkort wat concreets uit voort. Volgende week gaan we de Pinquin tijdelijk verlaten om in een echt huis te gaan wonen. We gaan voor een half jaar op een mooi huis in Amsterdam-Oost passen. Daar hebben we ook internet en er staat een televisie. Misschien gaan we dus weer televisie kijken en kunnen we onze kennisachterstand op het gebied van de Bekende Nederlanders gaan inhalen.

Groet
Ben

Een Heel Warm Welkom

Om over naar huis te schrijven

We ruiken de stal. Op een vlakke Noordzee ergens tussen Schotland en Nederland. Opeens. Er staat een klein windje maar we gaan prachtig vooruit. Kleurige booreilanden, wiekende hefschroefvliegtuigen en knipperende boeien om ons heen. We zijn niet meer zo alleen. Het besef daalt op ons neer als de zon opkomt en een prachtige zomerse dag begint. De lucht ruikt naar de Noordzee, zoals alleen de Nederlandse Noordzee op een zomerochtend kan ruiken. Bekend, vertrouwd. Een zure bom op het Zandvoortse strand, mosselen van Floor.

“JAAAHH!!! NEDERLAND IN ZICHT!!” Miek ziet het als eerste. Euforie aan boord. “Dat daar, die hoge duinen! Dat is Nederland!” We doen een vreugdedans. We zijn net de laatste shippinglane overgestoken. Meteen de drukste van onze hele wereldreis. In een half uurtje hebben we 12 boten moeten laten voorgaan voordat we durfden oversteken. IJmuiden aan de horizon. Windmolens, vissertjes en vliegtuigen. Een onwaarschijnlijke opeenvolging van opstijgende vliegtuigen. We krijgen het idee dat alle Nederlanders nog net even voor onze aankomst via een luchtbrug worden geëvacueerd.

Als blije eikels varen we met een dikke glimlach, een buik vol fijne warme zenuwen en de mooiste boot van de hele wereld langzaam op ons eigen land af. Na 36 landen en 35.384 zeemijl zijn we opeens tussen de pieren van IJmuiden, dat prachtig en uiterst fotogeniek in de zon ligt te pronken. Het verwelkomingsschip Whitehaven van Pieter en Atty komt onder vol zeil met prachtige Blauwe Pinquinvlaggen de haven uitgevlogen. Ze escorteren ons naar Amsterdam waar ons een onvergetelijk welkomstfeest wacht. Op zaterdag 28 juli om exact 14.00 uur leggen we de boot onder luid gejuich aan op de NDSM werf in Amsterdam. Van het feest wat dan volgt zijn we nu nog aan het bijkomen. Daarover dus binnenkort meer.

Het log staat stil op 35.384 mijl. De Blauwe Pinquin en haar bemanning zijn weer thuis. Dat voelt fantastisch. We wonen voorlopig aan boord op de werf van Rheebergen bij de NDSM in Amsterdam. Er staat altijd wel een volle theepot klaar, dus kom gerust even buurten. We hebben al één telefoon en die luistert naar nul-zes-15688543.

Groeten Ben